تکنیک پنینگ در عکاسی

پنینگ(Paning) چیست؟

بطور کلی در این تکنیک، دوربین به صورت همزمان با سوژه متحرک حرکت داده می شود. نتیجه این تکنیک ثبت سوژه بصورت کاملاً واضح و پس زمینه محو می باشد. این تکنیکی عالی برای القاء حس حرکت و سرعت است و در عکاسی از مسابقات اتومبیلرانی و حیوانات بطور گسترده ای استفاده می شود.

 

 

چگونه یک پنینگ موفق داشته باشیم؟ برای شروع لازم است مقدار کافی وقت برای تمرین کنار گذاشته و موارد زیر را انجام دهید :

  • لازم است تصویری روشن و بدون مزاحمت از سوژه برای خود ایجاد کنید. فضاهای باز و وسیع خیلی خوب هستند اما پس زمینه سوژه را هم در نظر بگیرید. پس زمینه های ساده تر امکان تمرکز بر روی سوژه اصلی را بیشتر می کند.
  • هنگام شروع بهتر است بصورت موازی با سوژه قرار داشته باشید. این وضعیت به فوکوس بهتر کمک می کند.
  • سعی کنید تا آنچا که ممکن است سوژه را بطور یکنواخت و به نرمی تعقیب کنید. حفظ سرعت حرکت افقی دوربین همگام و مساوی با سرعت حرکت سوژه ترجیح داده می شود. حرکات عمودی دوربین در تعقیب سوژه ای با حرکت افقی به منزله تار و محو شدن کل کادر خواهد بود. می توانید از بند حمل دوربین برای ثبات بیشتر کمک بگیرید. همچنین استفاده از سه پایه هم می تواند ثبات خوبی ایجاد نماید.

 

فوکوس

بسیاری از دوربین های DSLR مدرن دارای حالت اتوفوکوس تعقیبی هستند. اگر دوربین شما دارای این قابلیت بوده و عملکرد تعقیب آن نیز سریع می باشد می توانید فوکوس دوربین را در این حالت قرار دهید. در غیر اینصورت بایستی از فوکوس دستی استفاده کرده و عمل پیش فوکوس را بر روی نقطه ای مناسب در کادر انجام دهید، سپس منتظر بمانید تا سوژه وارد کادر شود.

در صورت استفاده از هر روش فوق، ضروری است که نقطه فوکوس را بصورت دستی انتخاب کنید. دوربین های DSLR از سه نقطه ( در مدل های خیلی قدیمی ) تا ۵۱ نقطه و بالاتر نقطه فوکوس دارند.

اما بدون توجه به تعداد نقاط فوکوس بسیار مهم است که نقطه فوکوس را خودتان انتخاب کنید تا مطمئن شوید دوربین بر روی سوژه تمرکز کرده و بطور اشتباه بر روی سوژه ای دیگر در پس زمینه فوکوس نمی کند.

 

 

سرعت شاتر مناسب

انتخاب سرعت شاتر مناسب کار ساده ای نیست و متناسب با سرعت حرکت سوژه بایستی سرعت شاتر را انتخاب نمود. سرعت شاتر باید به گونه ای انتخاب شود که به حد کافی برای فریز نمودن سوژه سریع و برای محو نمودن پس زمینه کند باشد.

برای سوژه های سریع مثل اتومبیل ها می توان از سرعت هایی بین ۱/۶۰ تا ۱/۲۵۰ ثانیه استفاده کنید. سوژه هایی مثل دورچرخه سوارها و حیوانات را می توان با سرعت ۱/۳۰ تا ۱/۶۰ ثانیه عکسبرداری نمود.

توجه داشته باشید سرعت های کندتر از ۱/۶۰ ثانیه ممکن است باعث محو شدن خود سوژه گردد. نکته مهم فاصله سوژه تا دوربین است. هرچه سوژه به دوربین نزدیکتر باشد بایستی از سرعت های سریع تر شاتر استفاده کنید و برعکس.  همچنین در اکثر موارد بهتر است از دیافراگم های متوسط  مثل f/4.5 و f/5.6 و نزدیک به آن ها استفاده کنید.

 

 

در عکس فوق از سرعت شاتر ۱/۴۰ ثانیه، دیافراگم f/4.5 و حساسیت ISO 100 استفاده شده است. تکنیک پنینگ در این عکس بخوبی دیده می شود اما انتخاب پس زمینه خیلی مناسب نیست.

نکات مهم

۱- هنگامی که سوژه درست روبروی شما قرار گرفت، عکس بگیرید. اگر هنگام نزدیک شدن یا دور شدن سوژه عکاسی کنید، پرسپکتیو سوژه کمی تغییر کرده و شارپنس تصویر کاهش می یابد.

 

۲- اگر نمی توانید از سه پایه های حرفه ای استفاده کنید، استفاده از تک پایه را درنظر بگیرید. تک پایه می توانند حرکات عمودی دوربین را به حداقل برسانند.

۳- برای تثبیت و فریز کردن سوژه از فلاش در وضعیت همزمانی با پرده دوم (Rear Curtain Sync) استفاده کنید.

۴- استفاده از نقطه فوکوس دستی توصیه می شود. نقطه فوکوس را هنگام پن کردن بر روی سوژه به گونه ای قرار دهید که با حرکت دوربین، نقطه فوکوس جابجا نشود.

۵-سعی کنید کمی دوربین را در زاویه عمودی قرار دهید. این تغییر زاویه عمودی، تصاویر پنینگ را دراماتیک تر می کنند. توجه داشته باشید حرکت دوربین باید در راستای حرکت سوژه باشد نه در راستای جهت دوربین.

 

فوکوس را بر روی قسمت کوچکی از سوژه انجام دهید، بعنوان مثال چشم یک حیوان می تواند مکان مناسبی برای فوکوس باشد.تکنیک عکسبرداری پنینگ و بدست آوردن عکس های دلخواه می تواند خسته کننده باشد.

توجه داشته باشید در این تکنیک محو شدن جزئی سوژه طبیعی است و نباید باعث نگرانی شود. اگر می خواهید تکنیک پنینگ را بطور گسترده تجربه کنید، بهترین مکان، جاده های شلوغ می باشند. گرفتن یک عکس پنینگ خوب، به ممارست و البته ذوق هنری بسیار وابسته است.