بررسی داینامیک رنجSony a7 V: آیا این سقف عملکرد است؟
پس از انتشار دادههای PhotonsToPhotos درباره داینامیک رنج Sony a7 V، شایعات زیادی در مورد عملکرد این دوربین منتشر شد. این دادهها نشان میدادند که مشابه Panasonic S1II، دوربین a7 V هنگام استفاده از شاتر مکانیکی، خروجیهای با گین پایین و بالا را ترکیب میکند. ما نیز فرصت یافتیم تا این دوربین را در صحنههای استودیویی بررسی کنیم و میتوانیم تأیید کنیم: عملکرد آن واقعاً چشمگیر است.
ISO invariance و کنترل نور و سایهها

یکی از نقاط قوت قابل توجه a7 V این است که یکی از دوربینهایی است که بیشترین ISO invariance را ارائه میدهد. این یعنی میتوانید با ISO پایین عکس بگیرید و در پردازش پس از عکس، تصویر را روشن کنید بدون آنکه سایهها آسیب ببینند. در آزمایشهای ما، هیچ کاهش کیفیتی در سایهها هنگام روشن کردن عکس ISO ۴۰۰ به سطح ISO ۶۴۰۰ مشاهده نشد.
عرضه نور و داینامیک رنج عالی

پهنا و انعطاف در اکسپوژر (exposure latitude) نیز بسیار خوب است، بنابراین میتوان جزئیات سایهها را به خوبی حفظ کرد. در حالت شاتر مکانیکی، عملکرد a7 V کمی بهتر از A7 IV و دوربینهای همرده مانند canon EOS R6 III و Nikon Z6III است و تقریباً با Panasonic S1II برابری میکند.
محدودیتها در حالت شاتر الکترونیکی

همانطور که انتظار میرفت، در حالت شاتر الکترونیکی عملکرد داینامیک رنج کاهش مییابد، زیرا زمان کافی برای خواندن دوباره سنسور وجود ندارد. با این حال، دوربینهای رقیب نیز در این حالت عملکرد مشابهی دارند، بنابراین هیچ برتری خاصی ایجاد نمیشود. دلیل اصلی استفاده از شاتر الکترونیکی معمولاً دستیابی به نرخ عکاسی پیاپی بالا است، جایی که داینامیک رنج حداکثری اهمیت چندانی ندارد.
جمعبندی و نتیجهگیری
اگرچه برتری داینامیک رنج a7 V نسبت به نسل قبلی و رقبا قابل توجه نیست، برای عکاسانی که به دنبال حفظ سایهها و کنترل هایلایتها هستند، بسیار جذاب خواهد بود. برای مثال، عکاسان منظره و کسانی که میخواهند تصاویر خود را برای HDR آماده کنند، از این ویژگی بهره خواهند برد.
برای نتایج بیشتر و بررسی صحنههای استودیویی این دوربین، منتظر گزارشهای بعد از سال نو باشید.
