دوربین canon EOS R1 اولین دوربین پرچمدار از سری “1” کانن است که بهصورت بدون آینه طراحی شده و بهطور خاص برای عکاسان ورزشی و اکشن ساخته شده است. با توجه به تمرکز خاص این دوربین بر روی عکاسی ورزشی، تصمیم گرفتیم آن را در یک مسابقه ورزشی حرفهای آزمایش کنیم – بهویژه در شرایطی که از حالت فوکوس خودکار “Action Priority” ((اولویت عمل) آن استفاده شود. این ویژگی ادعا میکند که میتواند بهطور خودکار زمانی که بازیکنان در حال انجام یک حرکت خاص هستند، آنها را شناسایی کرده و فوکوس را بهطور خودکار بر روی آنها قرار دهد.
آزمایش در بازی فوتبال
خوشبختانه توانستیم مجوز رسانهای برای عکاسی از یک بازی تیم Spokane Velocity FC بدست آوریم، که فرصت عالیای برای آزمایش EOS R1 بود. قبل از شروع آزمایش، باید بگویم که من نه یک عکاس ورزشی حرفهای هستم و نه تخصصی در فوتبال دارم. با این حال، یکی از دلایلی که کانن برای حالت فوکوس خودکار “Action Priority” تبلیغ میکند، این است که این حالت بهطور خودکار به اتفاقات داخل بازی واکنش نشان میدهد و میتواند حرکات خاص بازیکنان را شناسایی کند. این موضوع برای من که هیچ آموزش خاصی در این زمینه نداشتم، فرصتی جالب برای آزمایش قابلیتهای دوربین فراهم کرد.
عملکرد دوربین در عمل
نتیجه چطور بود؟ من عملکرد دوربین را بسیار خوب یافتم. عکاسی با EOS R1 طبیعی به نظر میرسید. دوربین بهطور خودکار انتخاب سوژهها را انجام میداد و بیشتر مواقع، بازیکنی که در حال کنترل توپ بود، در فوکوس قرار میگرفت. با این حال، دوربین همیشه قادر به شناسایی بازیکنی که درگیر عمل بود، نبود. اما این مسئله به راحتی با تغییر فوکوس دستی روی بازیکن قابل اصلاح بود.
وقتی عکسها را مرور کردم، متوجه شدم که حالت “Action Priority” نتایج بهتری از ترکیب مهارتهای من در پیگیری بازیکنان و شناسایی سوژهها بهدست میدهد. EOS R1 در پیگیری و نگه داشتن فوکوس روی بازیکنان بسیار مؤثر بود، که این ویژگی برای کسانی که دانش و مهارت لازم برای شناسایی سوژهها و زمان تغییر آنها را دارند، بسیار مفید است.
صحبت با یک عکاس حرفهای
فرصتی برای صحبت با یکی از عکاسان حرفهای حاضر در بازی داشتم. او گفت که از EOS R1 استفاده میکند و قبلاً از EOS R3 استفاده کرده بود. وقتی از او پرسیدم نظرش درباره حالت فوکوس “Action Priority” چیست، گفت که برای او تفاوت زیادی ندارد. به دلیل آموزشهایی که دیده بود، خودش توانسته بود همان کاری را که این حالت انجام میدهد، بهصورت دستی انجام دهد. با این حال، او شناسایی سوژه استاندارد EOS R1 را نسبت به EOS R3 قویتر دانست، بهویژه زمانی که بازیکنان از مقابل یکدیگر عبور میکنند.
او از قابلیت “Eye Control” (کنترل فوکوس با چشم) دوربین بسیار خوشش آمد که به دوربین این امکان را میدهد که بهطور خودکار نقطه فوکوس را روی چیزی که به آن نگاه میکنید، قرار دهد. با اینکه من چندین بار این ویژگی را کالیبره کردم، نتواستم آن را بهطور قابل اعتمادی استفاده کنم و در نهایت آن را خاموش کردم. اما بهراحتی میتوان دید که اگر این ویژگی بهطور کامل برای شما کار کند، میتواند تجربه عکاسی را بهبود بخشد.
محدودیتهای حالت “Action Priority”
یکی از محدودیتهایی که با آن مواجه شدم این بود که حالت “Action Priority” تنها در زمانی که از “electronic shutter” (شاتر الکترونیکی) استفاده میکنید فعال است و نمیتوان از آن در کنار ویژگی “anti-flicker” (ضد فلیکر) دوربین استفاده کرد. با اینکه دوربین سرعت خوانش بینظیری دارد و هیچگونه اثر “rolling shutter” (شاتر متحرک) بر روی توپهای در حال پرواز مشاهده نکردم، در برخی شرایط مانند نمایشگرهای الکترونیکی یا نور led هنوز شاهد اثرات “banding” (نواربندی) بودم.
شاتر مکانیکی و الکترونیکی
برای رفع مشکل نواربندی، میتوان به “mechanical shutter” (شاتر مکانیکی) سوئیچ کرد، اما این کار منجر به از دست دادن برخی از ویژگیها و قابلیتهای دوربین EOS R1 میشود. شاتر مکانیکی تنها میتواند با سرعت 12 فریم در ثانیه عکاسی کند، که نسبت به 40 فریم در ثانیهای که شاتر الکترونیکی فراهم میکند، کمتر است.
ویژگی “ثبت تصاویر پیش از فشار شاتر”
یکی دیگر از مسائلی که با آن مواجه شدم این بود که ویژگی “ثبت تصاویر پیش از فشار شاتر” (pre-burst capture ) قابل تنظیم نیست. این ویژگی بهطور خودکار تصاویری را که قبل از فشار دادن شاتر گرفته شدهاند، ذخیره میکند. به دلیل سبک عکاسی من که شامل شروع پیگیری فوکوس با فشار نیمی از دکمه شاتر قبل از گرفتن عکس است، مجبور شدم حافظه دوربین را سریعاً پر کنم، زیرا هر عکسی که میگرفتم، 20 عکس قبلی را ذخیره میکرد.
باتری و عملکرد ذخیرهسازی
در طول بازی، باتری دوربین عملکرد بسیار خوبی داشت. من حدود 9000 عکس گرفتم و در پایان بازی هنوز سه چهارم شارژ باتری باقی مانده بود. بهطور کلی، دوربین بهقدری قابلیت ذخیرهسازی سریع تصاویر را داشت که من احساس راحتی میکردم که میتوانم برای 90 دقیقه دیگر هم به عکاسی ادامه دهم.
نتیجهگیری
استفاده از EOS R1 مرا به یک عکاس ورزشی حرفهای تبدیل نکرد، اما حالت “Action Priority” کمک کرد تا لحظاتی را ثبت کنم که قبلاً تنها عکاسان حرفهای قادر به ثبت آنها بودند. به نظرم این ویژگیها در مدلهای پایینتر و قابل دسترستر میتواند برای عکاسان مبتدی و والدینی که میخواهند موفقیتهای ورزشی فرزندانشان را ثبت کنند، بسیار مفید باشد.
در نهایت، EOS R1 دوربینی است که بهطور خاص برای حرفهایها طراحی شده است و در استفادههای حرفهای، این ویژگیها میتواند تجربه عکاسی را بهطور چشمگیری بهبود دهد.
منابع :
