برای بسیاری از هنرمندان، دوربین دیجیتال ابزاری برای خلق اثر هنری است؛ اما در برخی کاربردهای تخصصی، دوربینها نقش بسیار مهمتری پیدا میکنند: حفظ آثار هنری پیش از نابودی تدریجی آنها.
در ژاپن، پروژه Shueisha Manga-Art Heritage با استفاده از دوربینهای فوقحرفهای Phase One 150MP آثار اصلی مانگا را دیجیتالسازی میکند تا این گنجینههای فرهنگی برای نسلهای آینده باقی بمانند.
چرا دیجیتالسازی مانگا ضروری شده است؟

Phase One در بیانیه خود مینویسد:
«مانگا فقط جوهر روی کاغذ نیست — یک زبان فرهنگی، پلی میان نسلها و یک هنر زنده است. اما بسیاری از آثار، بهویژه تصویرسازیهای رنگی از دهه ۱۹۸۰ به بعد، با سرعت در حال محو شدن هستند.»
بسیاری از این آثار با جوهرهای dye-based تولید شدهاند که حساسیت بسیار بالایی به نور UV دارند و در گذر زمان، رنگ خود را از دست میدهند.
به همین دلیل نمایش یا اسکن این آثار بسیار خطرناک و محدودکننده است.
حتی آثار سیاهوسفید نیز چالشهای خاص خود را دارند؛ زیرا الگوهای نقطهای بسیار ظریف در تون اسکرین باید با دقت فوقالعاده بالا ثبت شوند.
نقش سیستم Phase One iXH 150MP در حفاظت از آثار

اینجاست که راهحلهای Phase One Cultural Heritage اهمیت خود را نشان میدهند.
سیستم iXH 150MP ویژگیهایی دارد که آن را برای دیجیتالسازی این آثار منحصربهفرد میکند:
- رزولوشن ۱۵۰ مگاپیکسلی واقعی
- دقت رنگ و تونالیته بسیار بالا
- ثبت بافت کاغذ و جزئیات میکروسکوپی
- سازگاری با نرمافزار فوقحرفهای Capture One CH
- میزهای اسکن موتوردار و تجهیزات اختصاصی برای آثار فرهنگی
این سطح از کیفیت چیزی است که اسکنرهای معمولی قادر به ارائه آن نیستند.
چرا اسکنرهای معمولی کافی نبودند؟

پیش از این، Shueisha برای دیجیتالسازی از اسکنر استفاده میکرد؛ اما اسکنرها اغلب تونهای ظریف و رنگهای ملایم را بهدرستی ثبت نمیکردند.
این مشکل بهخصوص در کارهای رنگی دهههای اخیر بسیار جدی بود.
آقای کویاناگی از این پروژه میگوید:
«اما بعد از استفاده از Phase One، این مشکلات تقریباً بلافاصله حل شد. شگفتزده شدم که دوربین حتی بافت کاغذ را هم ثبت میکند و محدوده تونال را بهزیبایی نمایش میدهد.»
او ادامه میدهد:
«برای رسیدن به بهترین نتیجه، باید بهترین ابزار را انتخاب میکردیم.»
اهمیت این پروژه برای فرهنگ ژاپن

مانگا بخش مهمی از فرهنگ ژاپن است؛ میراثی هنری که در سراسر دنیا طرفدار دارد. بسیاری از آثار کلاسیک در خطر محو شدن هستند و استفاده از فناوریهای پیشرفته مانند Phase One تنها راه حفظ این گنجینههاست.
این پروژه، پلی میان گذشته و آینده است؛ حفظ اصالت آثار برای نسلهایی که هنوز به دنیا نیامدهاند.
