زامبی برندها در دنیای عکاسی؛ از مینولتا تا پولاروید چه بر سر نام‌های بزرگ آمده است؟

پیشنهادهایی برای شما

مشاهده همه

فیلتر لنز عکاسی کنکو Kenko ND4 52mm filter lens

2,000,000

فیلتر لنز عکاسی JJC ND64 MC 82mm Filter

4,500,000

فیلتر لنز عکاسی ان دی گرینل GREEN-L 77mm ND2-400 filter

2,900,000

فیلتر لنز عکاسی ان دی گرینل GREEN-L 67mm ND2-400 filter

2,600,000

فیلتر لنز عکاسی ان دی گرینل GREEN-L 58mm ND2-400 filter

2,300,000

فیلتر لنز عکاسی ان دی گرینل GREEN-L 49mm ND2-400 filter

2,000,000

فیلتر عکاسی کنکو Kenko 52mm UV Air Filter

500,000

فیلتر لنز یو وی عکاسی T&Y UV SLIM MC 67MM Filter

1,300,000

فیلتر لنز یو وی عکاسی T&Y UV SLIM MC 77MM Filter

1,000,000

کیف دوربین عکاسی ابی بنرو benro camera bag blue

890,000

فیلتر لنز عکاسی هویا Hoya SOFT SOFTENER A 52MM Filter

2,000,000

فیلتر لنز عکاسی کنکو Kenko SOFT A 67MM Filter

1,800,000

زامبی برندها؛ وقتی نام‌های بزرگ دوربین‌ها دوباره زنده می‌شوند

چندی پیش موضوع عجیبی در دنیای عکاسی توجه بسیاری را جلب کرد: دوربین‌های Minolta دوباره در فروشگاه Costco ظاهر شدند. موضوع از جایی عجیب‌تر می‌شد که نه Sony – مالک خط تولید دوربین‌های Konica Minolta – و نه خود Konica Minolta هیچ اعلام رسمی درباره بازگشت این برند نداشتند. پس چه اتفاقی افتاده بود؟

پاسخ بسیار غیرمنتظره بود: یک شرکت آمریکایی، برندهای رهاشده و بلااستفاده را شکار کرده و پس از ثبت مجدد، آن‌ها را به شرکت‌های دیگر اجاره می‌دهد.

طبق قوانین، یک نام تجاری فقط زمانی حفظ می‌شود که واقعاً روی کالا استفاده شود. از آنجا که نه سونی و نه Konica Minolta نام «مینولتا» را برای محصولات تصویربرداری فعال نگه نداشتند، این شرکت آمریکایی توانسته بود آن را ثبت کند.

به همین دلیل اکنون شرکت Elite Brands در نیویورک می‌تواند دوربین‌هایی با برند Minolta در آمریکا بفروشد. این شرکت همین کار را با برندهای معروف دیگری مثل Bell + Howell نیز انجام داده و حتی مالک نام Rokinon است که روی لنزهای ساخت سامیانگ استفاده می‌شود.

این یکی از بارزترین نمونه‌های زامبی برندها است؛ نام‌هایی که پس از مرگ شرکت اصلی دوباره روی محصولات ارزان یا بی‌مرتبط ظاهر می‌شوند.

رولای (Rollei): احیای اسمی بدون احیای فلسفه

پس از ورشکستگی رولای در سال ۲۰۰۴، نام این برند خریداری شد و اکنون روی طیف متنوعی از محصولات تصویربرداری دیده می‌شود. حتی یک کمپانی آلمانی، فیلم عکاسی را با نام Rollei بازاریابی می‌کند. همچنین یک شرکت هنگ‌کنگی از این نام برای بازتولید نسخه جدید دوربین Rollei 35AF استفاده کرده است.

یاشیکا (Yashica): نوستالژی فروشی با دوربین‌های ارزان

Yashica یکی از محترم‌ترین سازندگان دوربین در قرن گذشته بود. اما پس از توقف تولید توسط Kyocera در سال ۲۰۰۵، نام این برند به یک شرکت هنگ‌کنگی فروخته شد.

نتیجه؟
دوربین‌های کوچک با طراحی SLR اما حسگرهای بسیار کوچک، دوربین‌های یک‌بارمصرف، و حتی همکاری‌های عجیب مثل اتصال برند یاشیکا به ماژول‌های دیجیتال I’m Back — محصولاتی که هیچ شباهتی به میراث این برند ندارند.

Vivitar: برندی که از ابتدا هم سازنده نبود

جالب اینجاست که Vivitar حتی در دوران اوج خود، تولیدکننده نبود و محصولاتش را برون‌سپاری می‌کرد. پس از فروپاشی، نام این برند میان چندین شرکت دست به دست شد تا اینکه نهایتاً به مالک فعلی‌اش، Sakar International رسید. اکنون از این نام روی هر چیزی، از دوربین گرفته تا اسکوتر و ابزارهای عجیب، استفاده می‌شود!

چه کسانی واقعاً این دوربین‌ها را می‌سازند؟

بسیاری از این دوربین‌ها از نظر ظاهر بسیار به هم شبیه‌اند و دلیلش مشخص است: آن‌ها توسط چند شرکت OEM تولید می‌شوند و فقط لوگوی برند فرق دارد.

دو تولیدکننده بزرگ این محصولات:

• Asia Optical (تایوان) – سازنده دوربین‌های Kodak PixPro و برخی مدل‌های مینولتا
• Shenzhen Soda Digital Technology (چین) – سازنده تعداد زیادی دوربین ارزان‌قیمت بازارهای آنلاین مثل علی‌بابا

به همین دلیل است که بسیاری از این نام‌های نوستالژیک روی محصولاتی کاملاً بی‌ارتباط دیده می‌شوند.

کداک (Kodak): محبوب و قربانی

کداک در سال ۲۰۱۲ ورشکست شد و بخش بزرگی از دارایی‌هایش را فروخت. اما چون نام Kodak هنوز بسیار محبوب بود، شرکت جدید تصمیم گرفت آن را اجاره دهد.

نتیجه این سیاست:

• دوربین‌های PixPro
• لباس‌ها و محصولات متفرقه با لوگوی کداک
• دوربین‌های نیم‌قاب و مدل‌های کوچک کلیدی که در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شدند

با وجود این، کداک اخیراً دوباره امکان فروش فیلم عکاسی را به‌دست آورده و بخشی از هویت اصلی خود را بازسازی کرده است.

پولاروید (Polaroid): یک داستان متفاوت

پس از فروپاشی پولاروید، نام این برند چند بار دست‌به‌دست شد. یکی از عجیب‌ترین دوره‌ها زمانی بود که Sakar International از این نام برای ساخت ماژول‌های متصل‌شونده به گوشی و سیستم‌های دوربین ماژولار استفاده کرد — محصولاتی که بیش از حد شبیه سری Nikon 1 بودند و فوراً کنار گذاشته شدند.

اما برخلاف دیگر زامبی‌برندها، یک اتفاق جالب افتاد:
The Impossible Project، گروهی که با تلاش بسیار فیلم فوری را زنده نگه داشته بود، موفق شد نام Polaroid را خریداری کند و آن را به جایگاه واقعی‌اش برگرداند. نمونه‌ای نادر از احیای واقعی یک برند.

ارزش واقعی یک نام چیست؟

لیسانس دادن نام تجاری یک شمشیر دولبه است. اگر شرکت بیش از حد نام خود را روی محصولات بی‌کیفیت یا بی‌ربط بگذارد، اعتبار مارک نابود می‌شود. در برخی مواقع مردم حتی نمی‌دانند محصولی که می‌خرند هیچ ارتباطی با برند اصلی ندارد.

نمونه‌ای واضح:
بعید است کسی که دستگاه ماساژ Vivitar می‌خرد، تصور کند این همان شرکت سازنده لنزهای افسانه‌ای Vivitar Series 1 است.

و در مورد مینولتا، جایی که هیچ ارتباطی بین محصولات جدید و میراث برند وجود ندارد، ماجرا حتی افراطی‌تر است.

بنابراین پرسش مهم این است:
نامی که سال‌ها برای آن خاطره دارید، امروز واقعاً چه معنایی دارد؟