این وظیفه شماست که به خوبی او را راهنمایی کنید و در غیر این صورت نمیتوانید عکسهای خوبی بگیرید. هیچ چیز بدتر از یک مدل سردرگم و یک عکاس ساکت نیست. تعیین پوز در عکاسی کار خیلی سختی نیست اما مشتریهای شما به شما اعتماد میکنند. درست است که فشار زیادی روی شما قرار دارد اما فقط با دنبال کردن برخی قوانین ساده میتوانید عکسهای خیلی خوبی بگیرید.

من بارها دیدهام که اولین کاری که مدلها انجام میدهند این است که دست خودشان را روی کمرشان قرار میدهند و چانهشان را بالا میآورند. درست است که بالا گرفتن چانه گردن را بلندتر نشان میدهد اما هیچ کمکی به خط فک نمیکند. این شما هستید که باید پوز مناسب عکاسی را به سوژه نشان دهید.
از قبل آماده باشید
قبل از دیدن مدل تحقیقات خودتان را انجام دهید و براساس همان تحقیقات برنامهریزی کنید. از قبل چند عکس آماده کنید و از مدل بخواهید پوز این عکس ها را شبیهسازی کند. من در استودیو خودم یک دیوار دارم که پر از بریدههای مجلاتی مانند وگ و گلامور است. همچنین از ابزارهای جستجوی بصری مانند گوگل و پینترست هم برای ذخیره عکسهای الهامبخش استفاده میکنم و آنها را در پوشههای مختلفی مانند پوز ، مو، میکاپ یا نور ذخیره میکنم.

بینی را دنبال کنید
تمام مدلهای آماتور احساس میکنند که باید به دوربین زل بزنند اما من دقیقا برعکس این حالت را ترجیح میدهم. اینکه یک مدل به جایی به جز دوربین نگاه کند با تصورات زیباییشناختی من همخوانی بیشتری دارد. من به صورت مداوم از مدلهای خودم میخواهم بینی خودشان را دنبال کنند. این کار میزان سفیدی چشمها را کاهش میدهد و کمک میکند چشمهای سوژه کمتر در هوا بچرخد. همچنین من دوست دارم در چشمهای مدل رنگ، کنتراست و کچ لایت را ببینم. اگر مدل بینی خودش را دنبال کند شما میتوانید رنگ و کچ لایت را هم در چشمهایش ببینید.

شانهها را بالا بیاندازید
معمولا شانههای مدل نادیده گرفته میشوند اما شانه نقش خیلی مهمی در کادربندی صورت یک مدل دارد. بالا آوردن شانه سوژه و کمی جلو بردن آن میتواند تفاوت زیادی ایجاد کند. همچنین فقط بالا بردن یک شانه نیز به عکس شما بعد و قدرت میدهد.
چانه رو به جلو و پائین
دوربین میتواند فقط به صورت دوبعدی ببیند و این بدین معنی است که یک عکس نمیتواند سه بعدی باشد مگر اینکه شما آن را به صورت سه بعدی ثبت کنید. بنابراین هنگامی که مدل چانه خودش را رو به جلو و پائین نگه میدارد و همچنین به صورت مستقیم رو به دوربین قرار میگیرد به نظر عکاس خط چانه او قویتر دیده میشود. با این وجود اگر سوژه به صورت نیمرخ قرار بگیرد خیلی عکس شما زیبا نمیشود. پس قبل از اینکه از مدل بخواهید چانه خودش را رو به جلو و پائین بگیرد مراقب این حالت باشید.
دهان باز باشد
باز بودن بودن دهان میتواند باعث خلق یک عکس کاملا متفاوت شود. با بسته بودن دهان خط فک گره میخورد و وزن بیشتری را به دو طرف صورت اضافه میکند. همچنین این کار انرژی منفی عکس را بیشتر میکند و باعث میشود ظاهر سوژه خیلی طبیعی و کسلکننده به نظر برسد. با کمی باز بودن دهان خط فک درازتر میشود و توجه بیننده را به خودش جلب میکند.

پاها را تکان دهید
در عکاسی مد کفشها نقش مهمی دارند اما اغلب نادیده گرفته میشوند پوز عکاسی زیادی برای پاها وجود ندارد. بنابراین خیلی از عکاسها از گرفتن عکس تمام بدن دوری میکنند و فقط از یک سوم بدن عکاسی میکنند. اما در صورتی که مجبورید از تمام بدن و پاها عکاسی کنید از حرکت کمک بگیرید. مدل را وادار به حرکت کنید؛ پریدن، قدم زدن یا تکان دادن پا میتواند کمک زیادی به شما کند. یک نقطه شروع آسان این است که از او بخواهید به صورت دنبالهدار رو به جلو و عقب قدم بزند.

دستها را فراموش نکنید
دستها اعضای مهمی هستند و میتوانند یک عکس را بسازند و یا آن را خراب کنند. مدل باید دستهای خودش را به صورت کاملا راحت قرار دهد و انگشتهایش را باز بگذارد. سپس بسته به زیباییشناسی عکس، دستها را میتوانید به گونهای قرار دهید که مناسب عکس باشد. زیر چانه، روی شانهها و یا داخل مو جاهایی هستند که دستها میتوانند قرار بگیرند.
به نکات ریز توجه کنید
درست شنیدید؛ جزئیات خیلی مهم هستند. اگر مدل شما خجالتی است، پوز های عکاسی خیلی بزرگنمایی شده میتواند تاثیر منفی داشته باشد. هنگامی که یک پوز عکاسی خیلی قوی را انتخاب میکنید، آخرین چیزی که میخواهید این است که مدل بدن یا صورت خودش را حرکت دهد. بنابراین خیلی مهم است که شرایطی را فراهم کنید که مدل حرکات و تغییرات زیادی نداشته باشد.

کمی خم شوید
یکی از اشتباهات بزرگی که اغلب عکاسهای پرتره مرتکب میشوند این است که قد خودشان را کاملا نادیده میگیرند و از بالای یا همسطح چشم خودشان از سوژه عکاسی میکنند. هنگامی که عکسهای سه چهارم یا کامل میگیرید، کمی خم شوید و از پائین به بالا از مدل عکاسی کنید. این سبک عکاسی باعث میشود قد سوژه بلندتر به نظر برسد و ظاهر دراماتیکتری به عکس شما بدهد.

همچنین سعی کنید با مدل خودتان صحبت کنید. پس از هر چند عکسی که میگیرید سعی کنید با کلماتی مانند فوقالعادهای، عجب عکس قشنگی، زیباست و… اعتماد به نفس سوژه خودتان را بالا ببرید.

سلام ممنون از راهنماییهای مفیدتون ، اطلاعاتی که ارائه دادید، به من کمک کرد تا درک بهتری از نحوه استفاده از پوزها داشته باشم.
سلام دوست عزیز !
خیلی خوشحالم که مطالب براتون مفید بوده ممنون از ثبت نظزتون
🌹🙏
سلام ممنون از این مقاله عالی، نکات شما درباره پوزهای مختلف بسیار مفید بود و به من کمک کرد.
سلام دوست عزیز !
خیلی خوشحالم که مطالب براتون مفید بوده ممنون از ثبت نظزتون
🌹🙏
سلام چجوری میتونیم از پوزها برای انتقال احساسات و داستانها در عکسها استفاده کنیم؟
سلام دوست عزیز
با تغییر زاویه بدن، حالت دستها و نگاه میتونی احساسات رو منتقل کنی.
انتقال قدرت و اعتماد: بدن صاف، شونهها عقب، و نگاه مستقیم.
انتقال آسیبپذیری و غم: خم شدن بدن، سر پایین، و دستها نزدیک صورت یا بدن.
ایجاد داستان: سوژه به چیزی در خارج از کادر نگاه کنه یا با یه شیء تعامل داشته باشه.
سلام نکات جالبی برای پوز بیان کردید بسیار خواندنی بود سپاسگزارم.
سلام خوشحالم که مطالب براتون مفید بوده سپاس ازحسن توجه شما دوست عزیز
سلام میتوانید درباره تکنیکهای مختلف پوز برای عکاسی پرتره توضیح بدین؟
سلام دوست عزیز
بله، چند تکنیک پوزینگ (حالتدهی) کلیدی برای پرتره وجود دارد:
پوزهای کلاسیک (Traditional Poses): تمرکز بر حالتهای رسمی و ثابت؛ مثل دید مستقیم به دوربین (Full-Face) یا حالت سهرخ (Three-Quarter View).
پوزهای زاویهدار (Angling): چرخاندن شانهها، کمر یا سر سوژه به جای کمی دور از دوربین برای ایجاد لاغری و عمق بیشتر.
پوزهای دست (Hand Placement): استفاده از دستها برای ایجاد قاب یا انتقال حس (مثلاً لمس چانه، دستها در جیب، یا استفاده از وسایل).
پوزهای حرکتی (Dynamic Poses): استفاده از حرکتهای جزئی مثل چرخش مو، حرکت لباس، یا قدم زدن برای ثبت حس پویایی و طبیعی بودن.
پوزهای مبتنی بر محیط (Environmental Poses): استفاده از خطوط، اشکال یا عناصر محیط برای قرار دادن سوژه و افزودن به روایت عکس.