رفتن به محتوای اصلی
نورنگار مجله

تصویر تازه جیمز وب از تولد ستاره‌ها؛ این ابرهای رنگی ۱۶۱ هزار سال نوری دورند

انتشار: ۴ دقیقه مطالعه

تصویر تازه جیمز وب از زایشگاه ستاره‌ها در سحابی N159، در فاصله ۱۶۱ هزار سال نوری

جیمز وب در تازه‌ترین تصویر ماه خود، زایشگاهی از ستاره‌ها را پشت ابرهای آبی و نارنجی نشان داده است؛ منظره‌ای در فاصله حدود ۱۶۱ هزار سال نوری که جزئیات آن با دوربین فروسرخ نزدیک NIRCam ثبت شده‌اند. این قاب از منطقه N159 در ابر ماژلانی بزرگ، ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۳۰ مهر ۱۴۰۵، در وب‌سایت رسمی ESA/Webb منتشر شد. نقطه جذاب تصویر برای علاقه‌مندان عکاسی، هم جزئیات گاز و غبار است و هم روشی که داده‌های نامرئی فروسرخ را به یک تصویر رنگی قابل مشاهده تبدیل می‌کند.

ESA/Webb, NASA & CSA, E. Sabbi, M. Zamani (ESA/Webb) | Acknowledgement: M. H. Özsaraç — CC BY 4.0

در تصویر تازه جیمز وب چه می‌بینیم؟

نام کامل این منطقه LHA 120-N 159 است. نمای افقی منتشرشده حدود ۲۳۰ سال نوری از فضا را پوشش می‌دهد. ستاره‌های پرجرم، با تابش فرابنفش و بادهای ستاره‌ای، محیط اطراف خود را تغییر می‌دهند و در میان گازها حفره‌ها و لبه‌های فشرده می‌سازند.

ابرهای آبی و نارنجی منطقه N159 در تصویر دوربین NIRCam جیمز وب
ESA/Webb, NASA & CSA, E. Sabbi, M. Zamani (ESA/Webb) | Acknowledgement: M. H. Özsaraç — CC BY 4.0

بخش‌های آبی روشن، گاز هیدروژن یونیده را نمایش می‌دهند. رنگ نارنجی به تابش مولکول‌های کربن‌دار موسوم به هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای مربوط است و رشته‌های قرمز تیره، هیدروژن مولکولی سردتر را مشخص می‌کنند. همین رشته‌های متراکم می‌توانند از ستاره‌های جوان در برابر تابش شدید محیط محافظت کنند.

این رنگ‌ها همان چیزی هستند که چشم انسان می‌بیند؟

خیر. طبق توضیح رسمی ESA/Webb درباره پردازش تصویر، تلسکوپ داده‌ها را مانند عکس رنگی معمولی یک دوربین ثبت نمی‌کند. هر فیلتر، شدت نور در محدوده مشخصی از طول موج را به صورت تصویری سیاه‌وسفید ثبت می‌کند. سپس فریم‌های چند فیلتر با هم هم‌تراز و ترکیب می‌شوند و برای نمایش طول موج‌های مختلف، رنگ‌هایی به آن‌ها اختصاص داده می‌شود.

در این شیوه معمولاً طول موج‌های بلندتر به رنگ‌های متمایل به قرمز و طول موج‌های کوتاه‌تر به رنگ‌های متمایل به آبی نمایش داده می‌شوند. بنابراین تصویر نهایی بر پایه داده‌های واقعی رصدی ساخته شده، اما رنگ‌هایش نمایش مستقیم منظره با چشم غیرمسلح نیستند. این تفکیک برای خواندن عکس‌های نجومی مهم است: رنگ، راهی برای نشان‌دادن اطلاعاتی است که بخش بزرگی از آن برای چشم ما نامرئی است.

پژوهشگران از این داده‌ها چه فهمیده‌اند؟

در پژوهش مرتبط با این رصد که ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در arXiv ثبت شده، گروه پژوهشی داده‌های ده فیلتر فروسرخ نزدیک را بررسی کرده است. آن‌ها بیش از ۳۰۰ هزار منبع نقطه‌ای را اندازه‌گیری کرده‌اند؛ این عدد به کل منابع بررسی‌شده در مطالعه اشاره دارد و نباید آن را تعداد ستاره‌های تازه‌متولدشده تصویر دانست.

پژوهشگران نشانه‌هایی از جمعیت‌های ستاره‌ای با سن کمتر از نیم میلیون سال یافته‌اند. توزیع اجرام جوان نیز نشان می‌دهد فرایند ستاره‌سازی در بخش‌های مختلف N159 در یک مرحله یکسان قرار ندارد؛ شواهد منطقه غربی با شکل‌گیری تازه‌تر ستاره‌ها سازگار است. این نتایج، تصویر زیبا را به ابزاری برای مطالعه روند تولد ستاره‌ها تبدیل می‌کند.

چرا این قاب برای علاقه‌مندان عکاسی دیدنی است؟

از نگاه بصری، مسیر رشته‌های تیره در میان نواحی روشن، چشم را در قاب حرکت می‌دهد. تفاوت بافت ابرها و ستاره‌های نقطه‌ای هم باعث می‌شود تصویر در نگاه نزدیک جزئیات بیشتری نشان دهد. این بخش، برداشت تحریریه از ترکیب‌بندی تصویر است؛ توضیح علمی رنگ‌ها و ساختارها بر پایه منابع رسمی بالا ارائه شده است.

برای مقایسه با سوژه‌ای نزدیک‌تر به زمین، گزارش نورنگار درباره تصاویر زحل با هابل و جیمز وب را هم ببینید. تفاوت این دو موضوع یادآوری می‌کند که انتخاب طول موج و ابزار تصویربرداری، تعیین می‌کند از یک سوژه چه اطلاعاتی در تصویر آشکار شود.

منابع: تصویر و توضیح رسمی ESA/Webb؛ روش پردازش تصاویر وب؛ پژوهش مرتبط در arXiv. تاریخ انتشار تصویر با زمان ثبت داده‌های رصدی یکسان فرض نشده است.

نویسنده

در دنیایی که مملو از تصاویر و کلمات است، من در تقاطع این دو قلمرو، جایی که عکاسی و نویسندگی با هم آمیخته می‌شوند، زندگی می‌کنم.

دیدگاه‌ها